Lessen van de Brandnetel
Brandnetels geven mij het voldane gevoel van buitenleven en tijd tussen de planten spenderen. Naast hun hoge voedingswaarde en zuiverende werking, leerde ik genieten van de tintelende brandnetelsteken na een wildpluk rondje of een dagje werken in de tuin. Af en toe neem ik zelfs een ‘brandnetelkoffie’; bewuste kleine prikjes van de brandnetel op mijn huid. Ze doen me landen in het moment en brengen mijn onrustige hoofd tot bedaren.
Hier ben ik.
In het tuinhuisje hadden ze hun weg door een gat naar binnen gevonden. Het zonlicht viel door het raam en mijn blik bleef rusten op die nieuwsgierige indringers. Ze waren met veel en zagen er stevig en zelfzeker uit. Ik herinnerde me dat de vezels vroeger gebruikt werden om touw te maken. Dat wou ik ook proberen.
Ik plukte de langste en stevigste stengels, verwijderde stekels en bladeren, ik klopte met lichte klopjes de stengel plat, verwijderde het merg binnenin, liet de buitenste vezels drogen. De droge vezels maakte ik weer nat en begon te rollen (recept hieronder). Een eenvoudig werkje en een prikkelend, voldaan gevoel dat sindsdien is blijven hangen.
Het fascineert me hoe die stekelige, broze stengels zo’n stevig touw vormen. Ik was trots. Trots op ons samen, dat we dit klusje hadden geklaard. Vol bewondering voor iedereen, mensen en brandnetels, die ons hierin vooraf was gegaan, voor het samenspel tussen mens en plant dat al duizenden jaren oud is.
Vanuit niets ontstaat alles
Sindsdien hangt mijn trouwe gezelschapssteen aan het groene koordje dat ik met aandacht rolde. Dat ik tijd teveel heb, hoorde ik mijn lieve vriendinnen zeggen. Het was waar, ik had enkele dagen “tijd te veel” en rust ingepland op mijn toekomstige woonplek tussen de bossen en de heuvels.
Want eerlijk gezegd, wie maakt er deze dagen nog tijd om zijn eigen neteltouw te maken?
Het is geen noodzaak meer, eerder een pleziertje of een bewuste keuze. Mij gaat het over observeren wat zo overvloedig rondom ons groeit, meegaan met wat zich aandient, op zoek gaan naar de boodschap die een plant ons kan brengen, leren samenwerken en de natuur zien als een gids.
Het gaat ook over durven stilstaan, gewoon kijken, en in die stilte ontdekken dat alles mogelijk is.
Vanuit niets ontstaat alles.
Ik probeer die tijd en stilte te vinden en vast te houden, de tragere wereld bij mezelf te laten beginnen. Het leven te leven met wat er al is. En dat is soms met brandnetels, maar ook met vallen en opstaan.
Met mijn ene been sta ik aan de bosrand, waar de brandnetels groeien, en luister ik naar wat de natuur te vertellen heeft. De tijd, zoals wij ze kennen, lijkt er stil te staan. Mijn andere been staat in de wereld van volle agenda’s, prikkels, verwachtingen en menselijke interacties. Die spreidstand haalt me soms uit evenwicht. Maar terwijl ik van de ene naar de andere wereld wandel, zie ik de brandnetels waaien in de wind. Stevig en zelfzeker, exact waar ze moeten zijn: ‘Hier zijn wij’.
Ik glimlach en bemoedigend zeg ik tegen mezelf: Hier ben ik.
Recept voor brandneteltouw
Dit is een recept dat teruggaat tot de oudheid. Er zijn vondsten brandneteltouw gedaan die dateren van 5000 jaar geleden. Sta er maar even bij stil. Dit is oeroud en nog steeds ijzersterk!
- Knip enkele lange stevige stengels af, de beste tijd om ze te oogsten is van juli tot oktober omdat de vezels dan lang en stevig zijn
- Ontdoe de stengel van bladeren en brandharen,: wrijf enkele keren met handschoenen of een doekje langs de stengel tot ze glad is
- Klop nu zachtjes met een hamer of een steen de stengel plat en maak met je nagel of een mesje een inkeping langs de hele lengte. Je hebt nu een platte, groene strook
- Haal het binnenste merg uit de stengel, je kan het er uit ‘kraken’ en zorg dat de buitenste vezels in tact blijven, die heb je nodig
- Laat de vezels in hun geheel of in dunnere repen drogen, afhankelijk hoe fijn je je touw wilt. Eén nachtje binnenshuis, een uurtje in de zon of tien minuutjes aan het vuur
- Neem de gedroogde vezels er weer bij en sprankel ze vochtig met wat water. Nu kunnen we aan het touw beginnen
- Neem een stevige vezel in het midden vast tussen duim en wijsvinger van je beide handen en begin met elke hand het touw in tegenovergestelde richting te rollen totdat het touw een lus vormt
- Die lus neem je vast in je ene hand waarbij de beide armen van de lange vezel over je been liggen. met je andere hand begin je beiden afzonderlijk strak te rollen in dezelfde richting, weg van jou
- Wanneer je enkele centimeters hebt gerold, rol je nu de beide touwen met je hand over je been in de richting van je knie. Je ziet dat de touwen zich beginnen te krullen
- Draai ze nu mooi en strak om elkaar heen
- Herhaal stap 7, 8, 9 en 10 totdat je de gewenste lengte bereikt hebt
- Maak er een knoopje in en je touw is klaar!
Vergeet niet de brandnetel te bedanken voor deze mooie samenwerking.
Wilde Cyclus 